Enhansed

6Feb/10Off

Nieuwe foto’s!

Bij een aantal berichten staan inmiddels weer nieuwe foto´s! Gwennyn, bedankt voor het plaatsen! Toch altijd leuker dan sec teksten.

6Feb/10Off

Buenos Aires, regen en nog eens regen

Na Iguazu onze laatste bestemming, wat gaat de tijd toch snel: Buenos Aires. De vlucht is prima verlopen en na een hele spaanse conversatie in de taxi kwamen we aan bij ons hotel in de wijk Palermo Viejo.

Aangezien het regende besloten we om als eerste aankoop maar een paraplu aan te schaffen en deze heeft inmiddels zijn geld opgebracht. Na wat rondgezworven te hebben in de wijk besloten we om naar het museum van moderne kunst te gaan. Erg mooi gebouw en indrukwekkende verzameling. Toen we klaar waren goot het en besloten we om eerst maar een koffietje te gaan drinken, maar ja eens moet je terug. Toch maar een taxi genomen, maar voordat we de straat over waren (8-baans) waren we al zeiknat. Er werd ons verteld dat dit niet normaal was.

Eenmaal in het hotel kregen we te horen dat er zondag nog kaarten beschikbaar waren voor een voetbalwedstrijd. Niet la Boca, maar het andere team van Buenos Aires (sorry ik heb er niet zoveel verstand van), maar het belooft een spannende wedstrijd te worden! Eens kijken wat het argentijnse temperament gaat doen. Daarna op aanraden van een collega, bij la Cabrera gaan eten. Een superlekkere ojo de bife gedeeld van maar liefst 750 gram.... pfff het is nu echt uitbuiken geblazen. Een overheerlijke malbec erbij, tja aan lekker eten en drinken hier geen gebrek.

Tja en toen moesten we terug naar het hotel. Het regende zo hard dat de straten het gewoon niet meer aankonden. Al singing in the rain zingende liepen we terug. Bij het oversteken van de straat tot onze enkels in het water, haha zo hard hebben we het nog nooit meegemaakt. Door en doornat kwamen we aan in het hotel en inmiddels zijn alle kledingstukken aan het uitdruppen in de douche. Je kunt in ieder geval erg veel lol hebben als je de straat zo moet oversteken. Maar stiekem hopen we morgen toch wel op droog weer ;-)

Wij gaan zo ons bedje inkruipen. Voor nu buenos noches y hasta la proxima veces!

Ciao, Cin & Hans

6Feb/10Off

Brazil here we come!

Na Bariloche is Brazilie aan de beurt, de Iguazu watervallen. Wonderbaarlijk genoeg is de vlucht naar Buenos Aires eens op tijd, echter eenmaal daar aangekomen blijkt de vlucht naar Iguazu vertraagd te zijn. Na heel wat spelletjes Lost Cities (waarvan Cindy eindelijk eens vet gewonnen heeft van Hans, joehoe!!!!) en 4 uur later gaan we toch op weg.

In het vliegtuig krijgt Hans ineens een bloedneus. De hele bemanning erbij, een enorme EHBO kit, sir how bad is it..... Cindy wou al bijna antwoorden, nou haal die ambulance maar, maar hield zich nog net in aangezien het ook verkeerd opgevat kon worden. Wat zakdoekjes hielpen prima en uiteindelijk landen we veilig in Iguazu.

Eenmaal daar aangekomen bleek onze transfer niet te zijn geregeld, dus na wat belletjes maar een taxi genomen naar Brazilie. Stempeltje hier, stempeltje daar om uiteindelijk rond 22.30 uur (ja het is een uur later in Brazilie tov Argentinie) in ons hotel aan te komen.

Hier was het een graadje of 36, dus al zwetend kwamen we op de kamer aan. Wat fijn om dan airco te hebben, hoewel deze wel heel luidruchtig was na het aanzetten. In het hotel bleek ook geen bericht te zijn achtergelaten van de excursie die we de dag erna geboekt hadden. Na wat belletjes naar Buenos Aires en uiteindelijk Nederland maar besloten om de Argentijnse kant van de watervallen maar zelf te verkennen.

En ze zijn indrukwekkend. Iedere meter die we liepen werd het uitzicht gaver. Echt ongelofelijk hoeveel kracht er van het water uitgaat en hoe groot ze zijn. In de devils throat stortte alles omlaag. Geen woorden voor, wel heel veel foto´s :-) Daarna besloten we om nog een tocht te gaan doen: even 9 km te gaan biken (Hans kreeg een asshole door een spijker in zijn zadel en Cindy zat op een kinderfiets) in 36 graden (viel toch wel enigszins tegen, pffff zweet zweet), 2 km te gaan hiken, daarna een boottocht om vervolgens 1 km te gaan kayakken en tenslotte te gaan genieten van een jeepritje terug.

Moe maar voldaan kwamen we terug in het hotel en zijn toen lekker gaan eten. Voor het eerst in mijn leven alligator gegeten en het is een aanrader! Aangezien we niet geinformeerd werden over de excursie aan de Braziliaanse kant maar weer eens zelf gebeld hoe het nu zat en we zouden om 7.10 uur (ja je denkt dat het vakantie is) worden opgehaald.

Heel vroeg ging de wekker en we waren klaar voor vertrek. Echter de tijd ging voorbij en rond 7.35 nog geen busje. Toen maar even pissig naar Nederland gebeld, tja de organisatie loopt niet helemaal vlekkeloos hier en na een dik uur werden we toch opgehaald. Wat bleek het was Argentijnse tijd...... fijn dat ze dat er even bij zeggen. Vooral voor Hans was dit opstaan een groot feest.

Weer stempeltjes verzameld bij de grensovergang en toen de Argentijnse kant van de watervallen bekeken. Wow, een heel ander gezicht en hier zag je bij Devils Throat nog beter hoeveel water er omlaag kletterd, echt ongelofelijk. Uiteraard staat het ook allemaal op foto, dus als jullie even de tijd hebben kunnen we de 2138 foto´s wel even gaan bekijken. Na wat hikes gingen we door de jungle. Enorme spinnen gezien (gelukkig allemaal in de lucht) en daarna met een speedboat naar de watervallen. Echt supergaaf en zeiknat geworden. Wow, als je bijna onder de watervallen zit merk je pas echt wat een kracht er vanuit gaat, joehoe.... dit hadden we niet willen missen. Al druppend begonnen we hierna aan de klim naar boven en toen lekker lunchen. Iguazu es muy muy hermosa!!!!!

2Feb/10Off

Bariloche, chocolate heaven on earth…

Onze vlucht vanuit Ushaia is iets vertraagd, dat heet 3 uur. Erg interessant als je maar een uur overstaptijd hebt in El Calafate om naar Bariloche te gaan. In El Calafate bleek de luchtverkeersleiding een storing te hebben en de militairen hadden het overgenomen. Toch maar even navraag gedaan of ze op ons wachten in El Calafate en het was super service: we mochten naar business class zodat we als een van de eersten uit konden stappen en het vliegtuig naar Bariloche stond ernaast geparkeerd. Toch maar even toezien dat onze backpacks meegingen en off we went.

We hebben een hotel aan het meer, dus echt super uitzicht! Direct een rafttrip geregeld en de stad verkend. ´s avonds een superlekkere steak gegeten in een soort trol-achtig restaurant waar we direct 2 nederlanders leerden kennen die uit Buenos Aires kwamen. Weersverwachtig: 35 graden dus dat wordt zweten geblazen. Altijd handig om tips uit te wisselen.

De volgende dag werden we opgehaald voor het raften. Het was een internationaal clubje en direct gezellig. Na een extra ontbijtje werd het wetsuites aandoen, helmpjes en reddingsvest en waren we klaar voor de 2-uur durende tocht naar de grens van Chili. Wij hadden met z´n 6-en een engelstalig raft en onze instructeur nam niet de chicken route. De eerste rapid werd direct goed genomen en zoals het hoorde bleef iedereen inside.  Toen we een stuk zwemmend door de rapids konden bleek het water, na erin gesprongen te zijn, toch wel heel koud. De stembanden werden dus goed gebruikt. Alle rapids werden overwonnen en met een luide jel afgesloten. Daarna volgde een assado (enorme vlees bbq) en werden de foto´s getoond. En toen weer 2 uur terughobbelen in de bus. Eenmaal aangekomen snel de stad in om een auto te huren, maar we waren helemaal vergeten dat het zondag was. Tja het is vakantie he, haha. Om 8 uur hadden we met Jeroen en Naomi afgesproken en zijn we gezellig gaan borrelen en eten. Voor we het wisten was het alweer maandag.

´s Ochtens begonnen met een zoektocht naar een auto. Tja het is hier hoogseizoen en de enige beschikbare auto was een Ford Ranger 4WD, zeg maar een enorme bak. Die maar genomen en begonnen aan la ruta de siete lagos. Een tocht van Bariloche naar San Martin de los Andes. Het eerste gedeelte over een geasfalteerde weg en daarna offroad. Toch wel handig om dan een goede auto te hebben. We kwamen langs schitterende bergen en meren en uiteindelijk belanden we in San Martin, een dorpje in het Andes gebergte. Daar even geluncht en toen op zoek naar een benzinepomp. Na een paar keren vragen lukte het toch, ja ons spaans wordt steeds beter. Daarna weer terug via een andere offroad route die nog bumpier was, maar langs enorm gave rotsen en bergen ging. Een totaal andere blik op Bariloche. Eenmaal terug een ijsje gehaald bij de lekkerste ijssalon van het land en ja het was super lekker! En daarna bij de lekkerste chocoladezaak van de stad chocolade gehaald. We hebben ons tot nu toe nog in kunnen houden, maar de doos wordt ongetwijfeld snel aangebroken ;-) Nu even bloggen en dadelijk lekker eten in het ´trollenhuisje´. Zoals het hoort in Argentinie, rond een uurtje of half 11. We passen ons al helemaal aan.  Helaas moeten we morgen alweer verder, dan gaan we de jungle van Iguazu eens bekijken.

Tot de volgende keer maar weer.

Bariloche - RaftingBariloche - RaftingBariloche - RaftingBariloche - RaftingBariloche - La ruta de siete lagosBariloche - La ruta de siete lagosBariloche - La ruta de siete lagosBariloche - La ruta de siete lagosBariloche - La ruta de siete lagosBariloche - La ruta de siete lagos

2Feb/10Off

Ushuaia, the end of the world!

En daar vlogen we dan van El Calafate naar Ushaia, a bumpy flight. Bij de daling leek het alsof we in het Beaver Channel zouden landen maar daar kwam dan toch die korte landingsbaan in zicht. Wow, tussen de bergen, heel speciaal. Het was superlekker weer, dus zijn we lekker lopend naar het centrum gegaan, ja 35 minuten lopen is tegenwoordig niets meer. Bij tante Sara lekker geluncht en daarna een pinguin tour geregeld. Verder heerlijk relaxt de stad verkent. De schepen naar Antartica lagen al klaar, maar helaas moeten we dit aan ons voorbij laten gaan.

De volgende dag regent het dat het giet. We gaan naar Lago Escondido en Fagnano maar het wordt een heel aparte tour: we gaan naar een estancia waar ze husky´s fokken, naar 2 ski-resorts (althans in de winter dan), wat korte stops onderweg en uiteindelijk ook 15 minuutjes bij de meren. We hadden ons er iets anders bij voorgesteld, maar ja toch nog wat geleerd over het land zullen we maar zeggen.

De volgende ochtend is het droog en gaan we enthousiast op pad om pinguins te knuffelen! Op het eiland aangekomen is het een dolle boel, honderden pinguins en een kabaal van jewelste. We hebben geluk omdat er ook een king-pinguin rondloopt, die zie je normaalgesproken niet, maar hij steekt er nogal bovenuit. De jonge pinguins zijn ook schattig, ze zijn net 2 maanden oud en zijn hun veren aan het verliezen. Helemaal leuk en 500 foto´s rijker gaan we weer de boot in. En dan krijgt Hans ineens competitie, ik heb een nieuw vriendje. Hij heet Sam en is 5 jaar en komt uit de USA. De hele busrit terug zit hij naast me en worden we geconfronteerd dat een 5-jarige een 33-jarige toch wel oud vind, maar een 36-jarige helemaal, haha. Na 100 x I spy gedaan te hebben zijn zijn we weer terug en nemen we afscheid. Wij gaan nog lekker de stad in en genieten van de laatste avond op het zuidelijkste plekje ter wereld.

Ushuaia - Het heeft gesneeuwdUshuaia - Gepensioneerde huskyUshuaia - Vlakbij pinguin islandUshuaia - Pinguin islandUshuaia - Pinguin islandUshuaia - Pinguin islandUshuaia - Pinguin island

26Jan/10Off

Don Juan de El Calafate

Goed nieuws: we mochten allebei Argentinië in en inmiddels zijn we in El Calafate beland na een busreis van vijf uur. Het was even zoeken naar onze hosteria, maar we hebben hem uiteindelijk gevonden: roze met een blauw dak! Er blijken twee foxgroepen te verblijven en de hosteria is overboekt, dus we worden voor één nacht naar een ander hotel gebracht. Het is wel verder van het centrum dus we hebben een haal en brengservice naar de stad uitonderhandeld :-) Onze kamer blijkt een tweepersoonsbubbelbad te hebben, relaxt. We zijn eerst met Flurentina en Simona lekker gaan borrelen en hebben daarna onze eerste Argentijnse steak gegeten, yammie maar ook enorm! Het is daarna uitbuiken geblazen.

De volgende dag gaan we op minitrekking naar de gletscher Perito Moreno. Eerst met de boot en dan worden we gedropt om vervolgens een klein stukje te gaan hiken. Dan krijgen we crampons onder (van die ijzeren spikes onder je schoenen) en gaan we de gletscher op. Er zitten mooie scheuren in die fantastisch blauw lijken en we gaan omhoog en omlaag. Regen en zon wisselen elkaar af en dan midden op de gletscher een tafel met wiskey on Perito Moreno rocks. Het water is in ieder geval erg lekker :-) Na twee uur op de gletscher gehiked te hebben gaan we lunchen en daarna kunnen we nog naar de miradors gaan. We blijven een hele tijd kijken en om de paar minuten horen we weer een donderend geluid: binnenin breekt de een na de andere ijsrots en dan plotseling voor onze ogen, wow wat een natuurgeweld. Een hele muur breekt af en er ontstaat een hele golf onder water. En dan het geluid, ongelofelijk. Wederom erg indrukwekkend. Hans had weer eens een perfecte timing en heeft het goed op foto´s vastgelegd, iets wat een van de amerikanen niet kon zeggen (met zijn telelens, haha). ´s Avonds met z´n vieren afgesproken en heerlijk gegeten en gedronken en afscheid genomen van Flurentina.

Vandaag werden we opgehaald in een jeep voor de balcony tour. Tussen allemaal argentijnen die amper engels spraken hebben we de hele ochtend ons spaans weer opgefrist. Het was weer een hele andere kant van El Calafate. Fantastisch uitzicht op het lago Argentina, even later een verlaten landschap met immense rotsen, rotsen met sombrero´s de mexicano, vogeltjes die uit je hand aten etc. En leuke Spaanse discussies. Eenmaal terug lekker gaan lunchen met Simona en Bonnie en daarna naar het meer gelopen om de flamingo´s te zien. Wat een wind zeg. Het klopt in ieder geval dat Pategonië bekend staat om zijn wind.

Vanavond gaan we gezellig met Bonnie eten en morgen moeten we alweer spullen pakken op weg naar Ushaia, het zuidelijkste puntje, oftewel Vuurland. Hasta la promima veces.

El Calafate - uitzicht vanaf ons tijdelijke hotel voor de eerste nachtEl Calafate - onderweg naar Perito MorenoEl Calafate - Perito MorenoEl Calafate - Wij hikend op Perito MorenoEl Calafate - Perito MorenoEl Calafate - Perito Moreno - groot stuk valt van de gletscher afEl Calafate - Perito Moreno - kijk maar, hier is het weg!El Calafate - Perito MorenoEl Calafate - Balcony tourEl Calafate - Cindy vliegt :-)El Calafate - Balcony tourEl Calafate - Balcony tour
El Calafate - Balcony tourEl Calafate - Balcony tour - sombrero!El Calafate - Balcony tour - nog meer sombrero´s!

26Jan/10Off

Torres del Paine: wow, cool & awesome

Met een daypack en 1 backpack gaan we op weg. In de bus naar Torres ontmoeten we uiteraard weer een groot gedeelte van onze Navimag-vrienden, alleen lopen ze de W andersom. Onderweg hebben we al de meest gave uitzichten: dramatische wolkenpartijen links, terwijl rechts een strak blauwe lucht is en dan de uitzichten op de vlaktes en bergen niet te noemen, wow!

Rond 11 uur komen we aan in Refugio Torres Norte. We droppen snel onze spullen en beginnen aan de hike naar de Torres: bergopwaarts. Zoals het in Torres hoort hebben we zowel zon als regen onderweg. Eerst 2,5 uur bergopwaarts naar refugio Chilleno waar we gaan opdrogen en lunchen. Daarna begint de barre tocht naar de Torres: eerst door bos, daarna begint de echte beklimming. Het is steil en dan komen de rotsen.... maar ook het einde is in zicht: de Torres! Helemaal doorweekt komen we boven aan en het was het waard. Zwaar maar tevreden genieten we van de Torres, ondanks dat hij niet helemaal zichtbaar is. De afdaling gaat een stuk makkelijker ;-) En dan klaart het plotseling op en breekt de zon helemaal door. Beneden aangekomen worden we tenslotte toch beloont met een magnifiek uitzicht op de Torres. Eenmaal aangekomen in de refugio staat het eten al klaar en ontmoeten we 2 aussies waar we gezellig de hele avond hebben zitten kletsen. En daarna begint een zware nacht: maar liefst 7 snurkers en 1 proestende hoester... leuk die nederlandse groepen die er ook verblijven ,-)

De tweede dag lopen we van Torres Central naar refugio Cuernos. Het regent dat het giet en onze schoenen zijn nog steeds nat. Al soppend beginnen we aan onze tocht. Vandaag hoeven we maar 4,5 uur te lopen, dus dat valt mee zou je zeggen, maar er komen nog wat uitdagingen onderweg: we moeten rivieren oversteken zonder brug dus het is speuren naar rotsen waar we op kunnen staan. Gelukkig heeft Hans goed inzicht en geniet hij van mijn stuntelpogingen om over te komen, haha. Ach nat zijn we toch al, maar we komen in dat opzicht droog over. Aangekomen in Cuernos gaat alles uit en doen we een poging om alles droog te krijgen bij de kachels. Hans is er nu ook achter dat sokken drogen op de kachel niet samengaat met kletsen... ;-) En dan is het weer een feest der herkenning: Myles, Andrew en Guido zijn er ook. Het wordt weer een gezellige avond.

De derde dag lopen we van Cuernos naar Paine Grande. Het is een supermooie dag met veel wind. Bijzonder om te zien dat het water gewoon wordt opgetild tot maar liefst 40 meter. Na eerst bijna weggewaaid te zijn besluiten we om de Valle Franches in te gaan en wordt het weer omhoog klimmen. Maar wat een fantastisch uitzicht: we zitten tussen 2 bergen in en komen bij een gletscher aan met aan de andere kant het uitzicht op een fantastisch meer. Echt genieten. De kleur van het water is gewoon turquoise, wow! En dan begint de lange tocht verder naar Paine Grande. Helemaal afgeserveerd komen we aan en genieten dan als eerste van een koud biertje. En als verrassing hebben we een kamer voor ons 2, ook weer eens lekker. Lekker slapen hoor die stapelbedjes.

Dag 4 wordt lopen van Paine Grande naar refugio Grey. Maar 3,5 uur, jippie! We komen onderweg allemaal bekenden tegen die richting Paine Grande gaan, dus dat is wel weer lachen. We komen op tijd aan en gaan dan eerst lunchen. Daar ontmoeten we Lorrena uit Buenos Aires en samen besluiten we om naar de mirador van gletscher Grey te gaan. Je krijgt hier niets voor niets, het wordt ook weer een zware klim omhoog, maar dan komen we bij de voet van de gletscher aan. Indrukwekkend groot en al die vormen en kleuren. Eenmaal terug staat het eten weer klaar en spreken we met handen en voeten spaans. Handig want zij spreekt amper engels en zo vloeiend spaans spreken wij nu ook weer niet, maar het worden leuke gesprekken zo.

En dan breekt alweer de laatste dag aan in Torres. We kunnen rustig aan doen, want we zijn gisteren al helemaal omhoog geklommen maar besluiten om naar de mirador bij de refugio te naan. Daar klimmen we naar beneden naar de grote stukken ijs. Ze zijn best stevig, want je kunt er gewoon op staan, haha. Na lekker buiten geluncht te hebben komt de boot ons ophalen en varen we langs de gletscher. We zien de gletscher nu van een hele andere kant: wow, wat een vormen en kleuren. Van wit, tot azuurblauw tot donkerblauw. En dan breekt er ook nog een groot stuk ijs af, echt kicken. Je hoort eerst een soort donder en nu hadden we het geluk dat hij niet binnenin instortte maar aan het einde (of begin afhankelijk hoe je het ziet). Echt adembenemend mooi. Daarna staat een auto op ons te wachten en is het anderhalf uur terugrijden naar Puerto Natales. Moe komen we aan maar o zo voldaan. Heerlijk gedoucht en toen lekker gaan eten en slapen in een heerlijk bed :-)

De volgende dag vertrekken we alweer vroeg met de bus naar Argentinie. Flurentina zit ook in de bus, dus we gaan gezellig met z´n allen naar El Calafate. Bij het ´uitchecken´ in Chili had ik het papiertje niet bij mijn paspoort zitten en werd ik vriendelijk doch dringend verzocht dit te vinden. oh oh stress..... maar goed dat Hans nog even ging kijken tussen de andere papieren, dus uiteindelijk mocht ik toch dat stempeltje in mijn paspoort!

Adios Chili, este muy muy lindo!

blauw blauwer blauwst, Glaciar Grey

Glaciar GreyGlaciar Grey van bovenafVlieg met me meeUitzichtje in TorresJump in Valle FranchesJump together bij CuernosHet weerzien in CuernosZoek El CondorEhh moet ik hier echt overheen..We did it: de Torres is bereiktnat natter natst, waar blijft die zon op weg naar de TorresMooi bloempje in Torres

26Jan/10Off

Navimag

Na een lange busrit van Pucon naar Puerto Montt ´s avonds aangekomen in Puerto Montt. Een shabby stad. Na wat gedoe met de hosteria, het was niet gereserveerd, gaan we op pad om een hapje te eten. Nog een hele klus als alles dicht is, maar uiteindelijk belanden we in een restaurant met super uitzicht over de stad. De volgende dag is het zover, we vertrekken met de Navimag naar Puerto Natales..!

Voordat we aan boord kunnen heerlijk in het zonnetje gezeten en het is direct een gezellige bedoening met een aantal australiers, een zwitserse en engelsen. Dat belooft wat! Eenmaal aan boord blijken we een prive kabine te hebben, joehoe! Met banos privados buiten, dus helemaal goed. En dan gaan we van start: wat een fantastische uitzichten aan dek, echt super. Als het wat kouder wordt gaan we naar binnen en daar worden direct de kaarten uit de bagage gehaald en ja hoor, the game without rules (voor intimi Mao) wordt uitgelegd en het is direct een doorslaand succes. Tot laat in de avond wordt er gespeeld.

De volgende dag is het heerlijk weer en hebben we het perfecte plekje aan boord gevonden: in de zon uit de wind. De fjorden zijn adembenemend. Maar dan gaan we de oceaan op en wordt het wat onstabieler onder onze voeten. Zeeziek.... jipppie, Hans kan er alles over vertellen. Gelukkig is het maar 12 uur lang en helpt het om op tijd naar bed te gaan, ook wel eens goed om te doen ,-)

De dag erna gaan we richting de gletscher Pius Once, ontzettend cool om ineens die ijsschotsen in het water te zien liggen en dan ineens die immense gletscher te zien oprijzen. De kleuren blauw en de vormen, niet te beschrijven. ´s avonds is er dan feest op de boot: Bingo en muziek. Tot in de late uurtjes gaan de voetjes van de vloer.

De laatste dag alweer en heel vroeg worden we gewekt om de smalste doorgang te gaan bekijken. De Navimag past er net door. Dan is het onze tas pakken en zijn we in Puerto Natales. We spreken direct af om met de hele groep wat te gaan drinken en in de stad is het een groot feest der herkenning, je kunt hier echt niemand ontlopen. Nog wat inkopen gedaan en dan wordt het pakken geblazen voor Torres del Paine :-)

24Jan/10Off

Bewoonde wereld!

Na de bootreis met de Navimag en de hike in Torres del Paine zijn we nu weer aangekomen in de bewoonde wereld, in El Calafate in Argentinië, en eindelijk weer internet! Maar helaas moeten we nu de stad in om wat te gaan drinken, dus binnenkort meer :-)

14Jan/10Off

Pucon – Afzien…

Inmiddels zijn we in Pucon beland. De 30 graden hebben we verruild voor een iets koeler temperatuurtje en helaas wat regen. Bij het ontwaken in de nachtbus, helaas bewolking en regen, maar goed dat mag de pret niet drukken.

Na aankomst blijkt dat we een supergaaf hotel hebben en om zoveel mogelijk nog uit de dag te halen gaan we op pad om de vulkaanbeklimming te regelen, daar waar Pucon bekend om staat. Er is een lawine geweest en sinds maandag is de beklimming weer ´open´, alleen moet het weer dan mee gaan zitten. Positief als we zijn besluiten we dat het mooi weer gaat worden. Voor de rest eerst op pad voor een lekker ontbijtje en dat vinden we, yummie! Verse sapjes om van te smullen :-)

Dan toch maar mountainbikes huren om een tocht van 50km te maken, ja sporty als we zijn... alleen blijkt dat de biketrail bestaat uit aarde, modder, bobbels en ook nog eens enorme heuvels... pfff afzien dus. Er waren verschillende momenten van bijna stoppen en terugkeren, maar uiteindelijk hebben we de bestemming Lago Carhugua bereikt. Daar een welverdiend drankje en empenadas genuttigd. En toen moesten we nog terug, 25 km! Gelukkig was dit over een asfaltweg en voornamelijk bergafwaarts, dus dat scheelt in ieder geval, maar ja dat zadel wordt toch wel hard na al die kilometers... au! Bij aankomst in Pucon ons heerlijk getrakteerd op frambozentaart voor Cindy en citroentaart voor Hans, die overigens erg op skivlaai leek (voor de intimi onder ons).

En wederom werd het afzien, om 04.30 uur ging vanochtend de wekker. Gelukkig werd er om 5 uur een overheerlijk ontbijtje voor ons geserveerd dus dat scheelde weer en op naar de vulkaan. In totaal met een mannetje of 15. De weersomstandigheden waren beter, maar het waaide behoorlijk. Volledig ingepakt met mega backpack met ijzers, ijspick etc. begon de beklimming. Stapje voor stapje, meter voor meter omhoog en zweetdruppel na zweetdruppel. Jeetje wat was dat afzien. En dan nog eens die wind die je bijna omverwoei. Na 400 meter klimmen bereikten we de sneeuw en toen werd het tijd voor de ijzers om te doen en de ijspick bij de hand te nemen. Eerst een lesje hoe te lopen en de barre tocht ging verder. Nog meer zweetdruppels, ijzige wind en sneeuw die veranderde in ijs... zouden we de top wel gaan halen? Toen gelukkig een pauze en een paar gidsen die naar boven gingen kijken hoe de condities waren... maar helaas een en al ijs dus niet veilig om naar boven te gaan.

En toen begon de afdaling. Eerst weer een lesje afdalen en ijspick-gebruik voor het geval dat en off we went... maar de wind maakte de afdaling erg lastig. Stapje voor stapje en gelukkig voor Cindy af en toe een helpende hand van een gids naar beneden. Ach iedereen zijn specialiteit... de een kan nu eenmaal beter stijgen dan dalen ;-) Tja wederom dus enorm afzien, maar o zo gaaf om gedaan te hebben. Ook al hebben we de top niet gehaald, voldaan gingen we het busje weer in en in Pucon stond voor de hele groep een overheerlijk koud biertje klaar. Toen naar het hotel strompelen, de spierpijn al voelende en genieten van een overheerlijk bad en heerlijk bedje... en na al dat afzien vanavond heerlijk genieten van al dat lekkere eten hier.

Morgen gaan we dan wel weer afzien in de bus, op weg naar Puerto Montt. De boottocht gaat bijna beginnen!

Tot de volgende keer maar weer,
Cin & Hans

Hotel MalalhueGered....Fris en fruitig na 25km mountainbikenChileense skivlaai!Proviand voor de beklimmingUitzicht vanaf Volcano Villarica - 1800 mDe klimijzers worden ondergebondenWe zijn er klaar voor!Uitzicht vanaf Volcano Villarica - 2500 mWij op Volcano Villarica - 2500 m